Ný sjónvarpsstjarna fædd?

/*
Helvítis blogger var bilaður í allan gærdag, ég nenni hins vegar ekki að lesa yfir tímasetningar en þessi færsla á við laugardagskvöld.
*/

Í gegnum tíðina hafa atkvæði manna oft verið keypt á ódýran hátt með fríum
veitingum, og þá helst þeim er renna undan spenum Heiðrúnar í stríðum straumum.
Gísli Marteinn ákvað að reyna að leika þennan leik sem oft hefur reynst vel í
gærkvöldi og til að koma í veg fyrir að óharðnaðar sálir mundu láta blekkjast ákvað
ég að fórna mér og drekka í boði Gísla. Með því kom ég vonandi í veg fyrir að
einhver óstaðfastur fórnaði sínu atkvæði á altari Bakkusar, en áfengið sem ég og
nokkrir aðrir góðir menn innbyrtum hefði örugglega nægt í nokkur atkvæði.

Eftir þessa hetjudáð var ákveðið að halda á tónleika Bang Gang á Nasa en þegar á
Austurvöll var komið kom í ljós að röðin náði út að Alþingi. Óverandi
fæðingarhálfviti var fljótt tekin ákvörðun um að breyta áætlun kvöldsins og stefnan
þess í stað tekin á Hafnarhúsið þar sem rétt svo náðist í skottið á Jeff Who?. Að
sjálfsögðu náðum við partýlaginu, en skv. lögum og reglum Jeff Who? mega þeir víst
ekki spila það án þess að ég og Hlynur nokkur Grétarsson séu viðstaddir.

Nú, eftir að hafa skemmt okkur konunglega yfir partýlaginu (sem heitir réttu nafni
Barfly, en það er annað mál) ákváðum við að halda aftur í hetjuleiðangur til Gísla
og drekka nokkur atkvæði og var samansafnið af stórhættulegum frjálshyggjuplebbum
orðið gríðarlega umfangsmikið. Eftir að hafa hrært upp steypu í nokkrum þannig með
hugmyndum um stofnun fyrirtækis til að opna bjórflöskur (sem fékk miklar undirtektir
frá þeim er hana heyrðu) var haldið aftur í Hafnarhúsið á aðalnúmer kvöldsins, The
Zutons.

// Innskot: Nú er ég að fatta að þetta er dagbókarfærsla, held samt að ég haldi
áfram en bið alla þá er hafa móðgast afsökunar.

Allavega. Meðan að við Hlynur vorum að bíða eftir að Zutons mundu stíga á svið vatt
upp að okkur sér maður með sítt grátt hár. Í eftirdragi var hann svo með
myndatökumann með risastóra myndbandsvél. Frá því að ég hugsaði með mér "vá hvað það
væri fyndið ef hann mundi nú vilja taka viðtal við okkur" og þangað til hann bar upp
spurninguna "So guys, can I interview you" liðu ekki nema nokkur andartök og það
varð úr. Eftir að hafa látið upp úr mér e-a mestu þvælu í manna minnum (sem hljómaði
samt frekar trúanlega held ég, m.a. um að ég hefði farið á allar hátíðirnar og að
það að til væri gott reggí á Íslandi væri eins og belja á svelli (cow on ice að
sjálfsögðu) kom á daginn að mennirnir væru frá danska sjónvarpinu og væru að gera
heimildaþátt um Airwaves. Síðan skammaði ég þá fyrir að taka ekki viðtal við okkur á
dönsku, enda held ég að danski hreimurinn minn sé enn fagurri þeim enska. Eftir
nokkurra mínútna spjall á dönsku um Kim Larsen og álíka gleði tókust menn í hendur
og þökkuðu hver öðrum fyrir, að dönsku að sjálfsögðu. Ég hvet því alla lesendur
síðunnar úti í Danaveldi (sem skv. síðustu talningu hlaupa á þúsundum) sem og alla
þá sem njóta þess að vera með danska sjónvarpið á breiðbandi að fylgjast grannt með,
álíka vitleysu hef ég sjaldan tekið þátt í.

Skilaboð

Nú þegar eitt kvöld er eftir af Iceland Airwaves get ég ekki lengur orða bundist. Nú voru skv. upplýsingum frá Hr. Örlygi, skipuleggjanda hátíðarinnar, seld um 3000 armbönd á hátíðina. Af þessum 3000 armböndum má gróflega gera ráð fyrir að um 1500 hafa ratað á hendur útlendinga (ef eftirfarandi skilaboð eiga við þá, þá er ljóst að þeir eru þegar sokknir of djúpt) og venjulegra tónlistarunnanda.

Hinir 1500 gestirnir eru líklegast að hugsa akkúrat á þessari stundu:
"Úúúú, ég er svo indí, takið mig alvarlega, úúúú"

Við þetta fólk hef ég eftirfarandi að segja:
"Haldið fokking kjafti"


Ég mun þola þetta lið eina nótt í viðbót, en guð hjálpi mér ef ég sé eina helvítis manneskju með asnalega klippingu eftir að Airwaves lýkur, ég á eftir að missa mig...

Spörrer

Veit einhver þarna úti hvað varð um hina stórmerkilegu hljómsveit Buttercup?

Ályktun

Ég sendi hér með frá mér eftirfarandi ályktun: Til eru fræ er óskaplega fallegt lag...

Ljúft

Fátt veitir manni meiri friðsæld en að segja nei þegar Gallup spyr mann hvort að þeir megi leggja fyrir mann nokkrar spurningar. Það gerði ég nú rétt áðan. Engin ástæða til að leyfa þessu liði að eyða tíma manns í e-a vitleysu...

Hörð barátta

Í dag hafa Pink Floyd og Sigur Rós háð harða baráttu um hvor hljómsveitin hafi gert betri tónlist til að hlusta á í þynnku.

Einhver með skoðun þarna úti hver standi uppi sem sigurvegari?

Sælar!

Ég vara lesendur eindregið við því að blanda saman rauðvíni, hvítvíni, absinth, bjór og Hot'n Sweet á sama kvöldinu. Ég veit til þess að það endaði illa hjá sumum í gærkvöldi...

Pakk

Í gær, sunnudag, hét ég för minni upp í geisladiskamarkaðinn í Perlunni. Sjaldan eða aldrei hafa hugmyndir Nietzsches um ofurmennið hlotið sterkari hljómgrunn í huga mínum en einmitt á þeim tíma sem ég eyddi þarna inni. Þarna var samankomið, vona ég í það minnsta, allt pakk landsins, og fyrir mig sem eyðir tíma mínum í að umgangast fólk eins og ykkur kæru lesendur var þetta vægast sagt óþægilegt. Plebbisminn var yfirgengilegur og margoft langaði mig að fara að fordæmi Megasar og afsaka mig meðan ég ældi.

Karlmaður á þrítugsaldri tók svo að sér að bíta höfuðið af skömminni fyrir aðra viðskiptavini plötumarkaðarins (að mér undanskildum, að sjálfsögðu (hógværðin uppmáluð, ætíð)) þegar hann sagði hárri röddi er hann stóð við hliðina á mér í B diskunum: "Nei sko, BON JOVI!!!". Svona lið er bara að biðja um að verða kýlt...

Eins og sagt var um Hannes Hafstein

Hún drepur fólk með glæsimennskunni...

Met...

... í fáránleika var líklegast slegið áðan þegar upp rann fyrir mér að ég fæ iðulega illt í eyrun þegar ég borða pistasíuhnetur. Ef þetta er ekki skrítið þá veit ég ekki hvað...

Lát...

...undan hópþrýstingi hefur átt sér stað og ég hef loksins látið undan þessu klukkunarbrjálæði sem gripið hefur íslensku þjóðina síðustu vikur. Ástandið var orðið þannig að ég gat ekki gengið óáreittur um ganga skólans né reynt að læra án þess að vera sífellt truflaður af æstum skríl sem þrýsti á mig að láta undan. Þar sem fyrirséð var að þetta mundi hafa skaðvænleg áhrif á einkunnir mínar á þessu misseri hef ég því ákveðið að láta undan og birta hér með fimm klukkunaratriði:

1. Í raun og veru hef ég ekki hugmynd um hvað mig langar að halda áfram að læra og hef ég þjáðst af óákveðni í þeim málum svo mánuðum skiptir. Mig langar að leggja stund á flestar tegundir verkfræði auk eðlisfræðinnar (og einnig stærðfræðinnar) sem ég nota tíma minn í núna og á sérhverjum degi fæ ég nýjar grillur í kollinn um hvað mig langar mest til að gera.

2. Forgangsröðum á verkefnum hjá mér er sjálfum mér óskiljanleg og hef ég gefist upp fyrir að reyna að ná e-m botni í hana. Þannig tók mig t.d. tvö og hálft ár til að ljúka við að mála herbergið mitt til þess eins að ég sé fram á að jafnlangur tími líði þangað til að ég eigi eftir að taka í því aftur (reyndar eru þetta nokkrar ýkjur, en ef ég held áfram að eyða tíma mínum í svona vitleysu held ég að þetta verði ágæt nálgun hjá mér...).

3. Ég man þann dag líkt og hann hefði gerst í gær sem ég keypti mér Sgt. Peppers Lonely Hearts Club plötuna (geisladiskinn reyndar, en það er ekki jafnrómantískst). Allt niður í smæstu smáatriði er tryggilega húðflúrað í huga minn, jafnvel fáránlegustu hlutir eins og það hvað ég borðaði í hádegismat.

4. Það eina sem ég eyði meiri tíma í á daginn en að læra er að hlusta á tónlist og á þessari stundu dettur mér í fátt í hug sem ég hef jafnmikið eða meira yndi af. Það að uppgötva og hlusta á nýja listamenn (og gamla að sjálfsögðu líka) er eitt af því sem gefur lífinu gildi sem. Í raun ætti það að vera öllum nokkur ráðgáta þar sem tónlist er í raun og veru ekkert annað en óhlutbundin sköpun annarra sem á sér í reynd enga fyrirmynd í neinu og það að hún geti valdið með fólki slíkar tilfinningar er eitthvað sem gaman er að velta sér upp úr. En það er önnur saga.

5. Oftast þegar ég finn fyrir þreytu í skólanum velti ég því mikið fyrir mér hvort borgi sig nú frekar að leggja sig þegar ég kem heim og læra eftir góða kríu eða drífa sig að læra og fara svo snemma að sofa. Í reynd veit ég ekki hvers vegna ég velti mér upp úr svona því ég hef fyrir löngu lært að lifa með því að ég á hvorugt eftir að gera, þess í stað á ég eftir að fara heim í tölvuna, láta frá mér einhverja svona vitleysu, læra svo langt fram á nótt og mæta þreyttur aftur í skólann daginn eftir.


Vona að þetta nægi til þess að ég fái frið í einkalifinu aftur, allavega sé ég á þessum skrifum að ég ætti að fara að taka til...

Til að taka svo þátt í þessari klukkgeðveiki munu eftirtaldir aðilar nú fá að þjást:

Grettir

Guðmundur Friðrik

Henrik Geir

Hildur

Skytturnar fimm

Jæja

Ok, ég viðurkenni það.

Það var ég sem kom þessum tölvupóstum frá Jónínu til Fréttablaðsins...


P.s. ég er að vinna í þessum klukkmálum...

Helvítis

Mannskemmandi heimadæmi...

Guði sé lof fyrir Johnny Cash á stundum eins og þessum...

Smá misskilngingur

Eftir að hafa lifað í misskilningi í allt sumar hef ég loksins sætt mig við það að það eru ekki Strumparnir sem slógu í gegn með laginu Lonely heldur bara e-r annar gaur. Fullkomin endurkoma Strumpanna í huga mínum var því á sandi byggð...



Meðfylgjandi er myndræn skýring fyrir þá sem féllu í sömu gryfju og ég...


≠

Fullkominn endir...

...á góðu djammi er að vakna og finna fyrir stóra, kalda, tveggja lítra kók inni í ísskáp. Sem er einmitt það sem ég gerði rétt í þessu. Ljúft.

Annars var haldið í ansi hreint hressilega vísindaferð í gær sem endaði með því að ferðalangar rúlluðu sér eftir gólfinu út. Klukkan sjö um kvöldið. Olli það því að ég sannfærðist enn frekar að íslenska leiðin til að djamma er einkar heimskuleg, það að fara niður í bæ klukkan tvö að nóttu og hanga þar til sex að morgni er álíka gáfulegt og e-ð sem er mjög heimskulegt. Þess í stað voru nú allir komnir niður í bæ klukkan hálfellefu (margir jafnvel fyrr) og fólk komið upp í rúm ekki seinna en þrjú hálffjögur. Og svo var vaknað klukkan 10 í morgun og farið að reikna. Eða ekki...


Nýju föt keisarans afhjúpuð: Ólíver sökkar, asnaðist loksins inn á hann í gær og geri það líklegast aldrei aftur...

Til þeirra er málið varða

Þeir sem vilja vita hvernig það er að hafa talað við Mercury verðlaunahafa...


...geta fengið að vita það hjá mér.

Þakkir

Ég ætla að þakka þér óþekkti maður sem splæsti Grjónagrautsskoti á mig, Harald, Friðrik og Hermann á Ara í Ögri í gær.

Grjónagrautsskot eru helvíti góð fyrir þá sem ekki vissu...


Kosningaloforð 2: Ef ég næ kjöri sem formaður Sjálfstæðisflokksins hyggst ég koma því í lög að áfengisskattur verður felldur niður á það áfengi sem
áætlað er að nota á flokksskemtunum. Þegar fría áfengið rennur til þurrðar í partýunum sem ég ætla að halda (sem á að sjálfsögðu aðeins eftir að gerast í undantekningatilfellum, ætíð verður nóg af fríu áfengi keypt) verður því hægt að kaupa bjórinn á 50 kall, þökk sé Flokknum.

Kosningaloforð

Þó að enn séu nokkrar vikur í fyrirhugaðan landsfund Sjálfstæðisflokksins hef ég engu að síður hafið kosningabaráttu mína og ætla að birta kosningaloforð hér á síðunni jafnt og þétt eftir því sem nær dregur kosningum. Það er því ekki úr vegi að gauka að eins og einu góðu loforði, en ef ég næ kjöri lofa ég...

Fullt, fullt af bjórkvöldum fyrir alla sem eru í flokknum! Ásamt geðveikum böllum og sjúku stemmói!

Spurning

Einhverjir fleiri en ég sem eru að pæla í að bjóða sig fram til formanns á næsta landsfundi Sjálfstæðismanna svona upp á flippið?

Pólitík

Mikið hefur nú verið skeggrætt um framboð Gísla Marteins í efsta sæti í komandi prófkjöri Sjálfstæðismanna og sýnist sitt hverjum. Ljóst er að skelfing hefur gripið um sig í brjósti þeirra flokka er áður stóðu að Reykjavíkurlistanum enda ekki heiglum hent að etja kappi við jafnvinsælan og frægan einstakling og Gísli Marteinn hlýtur að teljast. Eldri borgarar þeir sem ekki eiga eftir að gefa honum atkvæði sitt í borgarstjórnarkosningunum ef hann sigrar prófkjörið sem allar líkur benda til, enda býr Vilhjálmur Þ. Vilhjálmsson yfir álíka kjörþokka og brotinn múrsteinn, eru teljandi á fingrum annarrar handar manns sem missti þrjá fingur í vinnuslysi auk þess sem að gegnsýrðir sjónvarpsáhorfendur af yngstu kynslóð kjósandi eiga eftir að kjósa síbrosandi fíflið sem áreitt hefur augu þeirra trekk í trekk síðastliðna misseri.

Víst má telja að vinstrimenn þurfa nýjar áherslur ef þeir ætla sér að eiga roð í Gísla og glottið hans og vil ég því koma með eftirfarandi ábendingar handa þeim sem eru í innstu koppum stjórnmálaflokka og lesa þetta blogg:

*Samfylkingin: Dagurinn sem að nokkur heilvita maður mun kjósa Steinunni Valdísi eða Stefán Jón sem borgarstjóra verður dagurinn sem að Logi Bergmann hermir eftir fatavali Vilhjálms Alvars en ekki öfugt. Það er meiri skortur á kjörþokka samankominn í þeim tveimur en öllum samansöfnuðum brauðskorti í sögu Sovétríkjanna. Nei nei nei, þetta mun aldrei ganga. Það er aðeins einn maður sem býr yfir því sem þarf til að sigra Gísla Martein og ég veit hver það er. Af einstakri miskunnarsemi ætla ég að deila með lesendum hver sá maður er, en það er að sjálfsögðu enginn annar en....


HEMMI GUNN!

Ljóst er að sérhverjum stjórnmálaflokki er mikill fengur í sjálfum keisara íslenskrar afþreyingar og munu fleiri mæta á sérhvern kosningafund með Hemma Gunn en á tónleika Metallica á sínum tíma. Hemmi á margt góðra vina sem gætu hjálpað honum í kosningabaráttunni, Rúnar Júl gæti mætt sem leynigestur með bassann sinn og Dengsi gæti komið og gefið börnunum sælgæti. Gleði og glens mun skína af stefnuskrá Samfylkingarinnar og þegar Hemmi næði kjöri sem borgarstjóri mun hann ná fram einstaklega góðum samningum við ríkisstjórnina um skiptingu tekna enda alþekkt að enginn getur sagt nei við hlátrinum hans Hemma. Sérhverjum borgarstjórnarfundi mundi svo ljúka á því að Hemmi kæmi með kveðjuna frægu, "Verið hress, ekkert stress, bless" og útvarp borgarstjórn mundi bola öllum öðrum útvarpsstöðvum af vinsældarlistum. Hreint með ólíkindum er að enginn hafi komið fram á opinberum vettvangi og viðrað þessa hugmynd og hygg ég á að senda hana til fjölmiðla við fyrsta tækifæri.


*Vinstri Grænir: Sorrý Árni, en þetta er ekki að fara að ganga. Hér þarf virkilega á að halda mönnum sem kunna að kitla hláturtaugarnar því að stefnumálin gera það sjaldnast. Sprelligosa er þörf og það hina einu sönnu...



RADÍUSBRÆÐUR
(Því miður fann ég ekki mynd af Davíði Þór Jónssyni, þess í stað setti ég inn mynd af bjór eins og glöggir lesendur hafa vonandi tekið eftir...)

...munu svara kallinu. Meðlimir Radíusbræðra hafa sýnt það að þeir eru ábyrgir þjóðfélagsþegnar og Davíð Þór Jónsson getur kjaftað hvern sem er til án þess að hafa mikið fyrir því. Auk þess prýðir höfuð Steins Ármanns mikið rautt hár sem aldrei hefur verið talinn löstur á gallhörðum vinstrimönnum og því eru Radíusbræðurnir augljós kostur fyrir flokk sem þarf að sanna sig í næstu kosningum.


Framsóknarflokkurinn: Við þessu síðasta vígi bændamenningarinnar á Íslandi blasir ekkert við nema dauði ef ekki verður gripið til aðgerða skjótt. Frekar mundi ég vilja eyða ævi minni á eyðieyju með 15 diskum af Greatest Hits með Limp Bizkit en Alfreði Þorsteinssyni enda löngum verið talinn leiðinlegasti maður í sögu mannkyns. Mikill skaði er nú þegar skeður og það er aðeins einn maður sem getur sparslað upp í sprungurnar í sál þessa fornfræga flokksins. Sá maður er að sjálfsögðu...


ÓMAR RAGNARSSON

Ómar hefur í gegnum tíðina verið óskabarn allrar þjóðarinnar og gamanvísur hans ættu að geta kveðið í kútinn alla mótspyrnu sem hægri menn eiga eftir að veita í kosningabaráttunni. Ómar þarf ekki annað en að hreyfa varirnar í sundur til að láta alla þá sem viðstaddir eru engjast um að hlátri og ein níðvísa í garð Gísla Marteins gæti gengið að kosningabaráttu hans dauðri. Ómar getur dansað og trallað lengur en Riverdanceflokkurinn á kókaíni auk þess sem að barnalög hans hafa innprentað í hug allrar íslensku þjóðarinnar að hann sé sá eini sem viti hvað hann syngur. Ómar Ragnarsson er verðugur kostur.


Ljóst er að ef flokkarnir mundu fara eftir þessum snilldarlegu hugmyndum mínum yrði hættunni af því að fá trúð sem borgarstjóra klárlega aflýst og í stað hans mundi koma landslið íslenskra skemmtikrafta og allir mundu hafa gaman af. Opnuð yrðu leikhús út um hvippinn og hvappinn þar sem upprennandi skemmtikraftar fengu færi á að sýna listir sínar, engum mundi leiðast að sitja fastur í umferðinni því að útvörpun borgarstjórnafunda ylli því að fólk óskaði þess að lenda á rauðu ljósi og lengja þar með bílferðinni og á menningarnótt þyrfti ekki einu sinni að ráða skemmtikrafta því að þeir sætu hvort eð er allir í borgarstjórn. Mín leið er sú eina rétta og ef ekki verður farið eftir þessu, þá eru viðkomandi flokkar skipaðir eintómum hálfvitum.

Að lokum ætla ég rétt að vona að enn leynist úti í hinum stóra heimi dyggir lesendur, annars eyddi ég þremur korterum af nóttinni í meira rugl en ég vil gera mér í hugarlund. Ég þakka öllum þeim sem lásu þessa grein til enda og vona að ég muni sjá mér fært um að henda inn færslum af og til í vetur. Og ef þið kommentið ekki neyðist ég til að slá ykkur með hafnaboltakylfu í hnakkann...