miðvikudagur, maí 18
þriðjudagur, maí 17
Tímamót
Nýr kafli var skrifaður í skólagöngusöguna þegar ég lauk síðasta skriflega prófinu áðan. Ekki laust við að það marki nokkur tímamót enda einungis tvö munnleg kvikindi eftir. Það eru því 165 reglur, 76 skilgreiningar, 328 dæmi og einn maður sem eiga eftir að kljást fram á föstudag og nokkrar smásögur og ljóð sem berjast um athyglina við hið hámenningarlega Eurovision um helgina og síðan ekki söguna meir.
Nú man ég eftir því hvað orðið Evróvisjón fer alveg skuggalega í taugarnar á mér. Þetta orðskrípi kom alveg örugglega fyrst fram hjá Gísla Marteini fyrir nokkrum árum og virðist því miður ætla að skjóta rótum í málinu. Nú hef ég löngum verið talsmaður þess að fyrir erlend orð sem berast til landsins séu smíðuð ný orð en þetta er fyrir neðan allar hellur. Hvers lags fæðingarhálfvita þurfti til að búa til þetta orð (held að svarið við þeirri spurningu sé að umræddur hálfviti sé Gísli Marteinn) sem hvorki er fugl né fiskur? Nú er Eurovision augljóslega samsett úr Euro og vision og því skiljanlegt að minnst sé á Evrópu í nafni keppninnar. Hins vegar finn ég visjón hvergi í minni orðabók og ég held að jafnvel í Sjittorðabók Marðar Árnasonar megi heldur ekki finna það orð. Hins vegar taka erkifíflin sem útbreiða fagnaðarerindið um þetta orð ekkert tillit þess og í tíma og ótíma má heyra auglýstan "Nýja Evróvisjóndiskinn" og "Evróvisjóntilboð". Legg ég því til að fundið verði nýtt orð fyrir þessa keppni ellegar að hún verði kölluð Júróvísjón. Evróvísjón er álíka þjált í eyrum og sandpappír og gerir engum gott. Ég sting því upp á að keppnin verði héðan á frá kölluð Evrógaulið og að Gísli Marteinn verði kýldur í magann fyrir að vera á góðri leið með að koma Evróvisjón inn í tungumálið.
Nú man ég eftir því hvað orðið Evróvisjón fer alveg skuggalega í taugarnar á mér. Þetta orðskrípi kom alveg örugglega fyrst fram hjá Gísla Marteini fyrir nokkrum árum og virðist því miður ætla að skjóta rótum í málinu. Nú hef ég löngum verið talsmaður þess að fyrir erlend orð sem berast til landsins séu smíðuð ný orð en þetta er fyrir neðan allar hellur. Hvers lags fæðingarhálfvita þurfti til að búa til þetta orð (held að svarið við þeirri spurningu sé að umræddur hálfviti sé Gísli Marteinn) sem hvorki er fugl né fiskur? Nú er Eurovision augljóslega samsett úr Euro og vision og því skiljanlegt að minnst sé á Evrópu í nafni keppninnar. Hins vegar finn ég visjón hvergi í minni orðabók og ég held að jafnvel í Sjittorðabók Marðar Árnasonar megi heldur ekki finna það orð. Hins vegar taka erkifíflin sem útbreiða fagnaðarerindið um þetta orð ekkert tillit þess og í tíma og ótíma má heyra auglýstan "Nýja Evróvisjóndiskinn" og "Evróvisjóntilboð". Legg ég því til að fundið verði nýtt orð fyrir þessa keppni ellegar að hún verði kölluð Júróvísjón. Evróvísjón er álíka þjált í eyrum og sandpappír og gerir engum gott. Ég sting því upp á að keppnin verði héðan á frá kölluð Evrógaulið og að Gísli Marteinn verði kýldur í magann fyrir að vera á góðri leið með að koma Evróvisjón inn í tungumálið.
föstudagur, maí 13
Núna veit ég...
...hvernig Ptólemeus leið í gröfinni þegar að sólmiðjukenningin kom fram. Hugmyndin um 12 tíma svefn var of góð til að geta staðist...
fimmtudagur, maí 12
Vísindaleg niðurstaða
Löngum hefi ég velt vöngum yfir því hvernig sé að sofa í 12 tíma á meðan að á stúdentsprófum stendur. Nú veit ég það. Mæli með því eftir lestur undir tvö eðlisfræðipróf.
miðvikudagur, maí 11
þriðjudagur, maí 10
mánudagur, maí 9
Meiri 80's tónlist
Þar sem að ég sé fram á að prófið verði sköll hef ég ákveðið að fara að hlusta á 80's tónlist eins og óður maður. Rakst ég á gamlan gullmola í gær, en það er lagið Tarzan Boy með Baltimora. Mæli ég eindregið með því lagi til að létta lund í prófatímanum og má finna það hérna.

Merkilegt nok þá er Baltimora ekki hljómsveit heldur listamannsnafn Jimmy McShane sem sjá má á myndinni hér fyrir ofan.
Merkilegt nok þá er Baltimora ekki hljómsveit heldur listamannsnafn Jimmy McShane sem sjá má á myndinni hér fyrir ofan.
Emotional meltdown?
Að læra eðlisfræði nánast samfellt frá morgni langt fram á nótt. Finna 80's safndiska í geisladiskasafninu sínu. Blasta Kajagoogoo.
föstudagur, maí 6
Lygar fjölmiðla
Sá dagur líður varla að ekki heyrist fréttir í fjölmiðlum um vaxandi offitu íslenskra barna. Svara er leitað við þeirri spurningu hvað valdi þessum vaxandi vanda og er hreyfingaleysi íslenskra barna oftast kennt um. Krakkar hangi inni og spili tölvuspil og fari ekki út úr húsi nema til þess eins að stíga upp í næsta bíl. Athuganir mínar síðustu daga benda hins vegar til þess að því miður er þetta ekki satt. Því miður fara íslenskir krakkar út ennþá að leika sér. Því miður segi ég, því undanfarna daga hefur verið ómögulegt að læra fyrir látum í krakkaskríl sem hefur komið sér fyrir rétt fyrir utan gluggann á herberginu mínu. Allan liðlangan daginn hamast þessi kvikindi með tilheyrandi öskrum og djöfulgangi og tók þó út fyrir allan þjófabálk í gær þegar að fimm stelpur, á að giska 10 ára gamlar, fóru í öskurkeppni. Fyrir utan gluggann minn. Eða svona nánast. Á meðan að ég var að berjast við að lemja jarðfræðiþekkingu inn í hausinn á mér í þessu sóðalega góða veðri sem var í gær var æstur krakkaskríll að skemmta sér á minn kostnað. Sjaldan hef ég bölvað námsefni jafnmikið og sjaldan bölvað nokkrum krökkum jafnmikið. Ég vil því endilega hvetja alla foreldra barna á aldrinum 3-16 ára sem lesa þessa færslu að gefa börnunum sínum leikjatölvu og sjónvarp, í það minnsta á meðan að ég er að læra fyrir stúdentspróf.
Einnig vil ég biðja ykkur kæru nágrannar ef þið eruð að lesa þetta að drullast til að banna börnunum ykkar að glamra á píanó klukkan átta á morgnana. Annað hvort er ég að reyna að sofa á þessum tíma eða að reyna að læra. Stanslaust píanóglamur á verkum sem ég er búinn að þjást við að hlusta á í nánast heilt ár hjálpar til við hvorugt. Og hættið líka að smíða. Eitt hamarshögg eða hljóð í vélsög á meðan að ég er að læra eðlisfræði um helgina og ég fer og rústa píanóinu ykkar með sleggju. Takk.
Jammmjammm, alltaf jafngaman í prófum...
Einnig vil ég biðja ykkur kæru nágrannar ef þið eruð að lesa þetta að drullast til að banna börnunum ykkar að glamra á píanó klukkan átta á morgnana. Annað hvort er ég að reyna að sofa á þessum tíma eða að reyna að læra. Stanslaust píanóglamur á verkum sem ég er búinn að þjást við að hlusta á í nánast heilt ár hjálpar til við hvorugt. Og hættið líka að smíða. Eitt hamarshögg eða hljóð í vélsög á meðan að ég er að læra eðlisfræði um helgina og ég fer og rústa píanóinu ykkar með sleggju. Takk.
Jammmjammm, alltaf jafngaman í prófum...
Tónlist
Fátt jafnast á við það eftir margra tíma nánast samfelldan lestur á jarðfræði að taka sér smá hlé frá lærdóminum og rokka með Black Sabbath hátt stillt í nokkrar mínútur.
þriðjudagur, maí 3
Djöfull
Nú væri gott að eiga klukku sem gæti stöðvað tímann...
Svo að maður vitni í sjálfan sig:"Tíminn er andstæðingur afreka" - Ásgeir, 2004
Svo að maður vitni í sjálfan sig:"Tíminn er andstæðingur afreka" - Ásgeir, 2004
mánudagur, maí 2
laugardagur, apríl 30
Þræðir Skúnksins liggja víða...
Hvern hefði grunað að jafnvel Laddi mundi falla fyrir eiturefnum Skúnksins?

Tékkið á lagi númer 11 á þessum disk. Svakalegt...
Tékkið á lagi númer 11 á þessum disk. Svakalegt...
föstudagur, apríl 29
þriðjudagur, apríl 26
sunnudagur, apríl 24
þriðjudagur, apríl 19
sunnudagur, apríl 17
Helgin
Fátt jafnast á við djammsögur á bloggum og hér kemur því nýr dagskrárliður: Helgin í hnotskurn.
Föstudagur:
Matarboð. Þakka Gunna Jó gott boð. Ekkert sem nokkur manneskja sem var ekki á svæðinu nennir að lesa um þannig að ég ætla að sleppa því að skrifa um það.
Afmæli hjá Hauki Abbador. Ekkert heldur sem nokkur nennir að lesa um sem ekki var á svæðinu.
Tónleikar. Loksins e-ð sem gaman er að lesa. Ég og Grettir ákváðum að skella okkur á útgáfutónleika hinnar kynngimögnuðu hljómsveitar Trabant á Nasa, enda kostaði miðinn skitnar 500 krónur í forsölu. Eins og venja er var upphitunarhljómsveit og eftir því sem mér skildist var hér ný stúlknahljómsveit á ferð. Ég og Grettir mættum á svæðið 23:30 og hlógum að þessu þangað til að Trabant byrjuðu e-ð eftir miðnætti. Þvílíku og öðru eins rusli hef ég sjaldan orðið vitni að. Fyrir þá sem misstu af þessu, sem ég reikna með að hafi verið blessunarlega margir, voru þetta s.s. þrjár stelpur uppi á sviði og ein iBook fartölva. Fúttið fólst s.s. í því að tækninördið í þríeykinu gekk að tölvunni að loknu hverju lagi og setti á næsta takt sem flestir hefðu getað búið til í Fruity Loops tónlistarforritinu stórskemmtilega á innan við fimm mínútum. Og svo voru þær þrjár uppi á sviði að öskra og stynja í hljóðnema og dilla sér við. Dilla er úrdáttur, réttara væri að segja að þær hefðu dansað uppi á sviði dansa eftir sömu höfunda og samið hafa fyrir J. Lo og Britney Spears. Þrautæfðar hreyfingar juku enn á fáránleikann á þessu öllu saman og til að toppa allt saman voru þær voðallega artí-fartí málaðar. Og allavega ein með hárkollu. Þvílíku og öðru eins ripoffi á Peaches og allt til Velvet Underground hafði ég heldur aldrei orðið vitni að. Besta lýsingin á þessu var e.t.v. artí-fartí Nylon. Óbjóður. Nema hvað, til að toppa þetta allt saman virtumst við Grettir vera þeir einu sem sáu í gegnum þessi nýju föt keisarans. Allt artí-fartí lið bæjarins (og að sjálfssögðu fleiri) var mætt á svæðið og það kunni sko að meta þessa frábæru hljómsveit. Gagnrýnin í lágmarki, blekkingin í hámarki. Hörmung og smán. Hið eina sem sefjaði reiðina var vissan um það að við vissum betur og gátum hlegið að þeim. Og alveg rosalega er ég viss um að Sirkus var mannlaus eða jafnvel lokaður á meðan að á tónleikunum stóð...
En jæja, eftir að þær tóku lokalagið sem við höfðum svo lengi beðið eftir, ekki vegna þess að við vorum spenntir að heyra lagið sjálft tók við biðin eftir Trabant. Þar sá ég líklegast mestu rokkstjörnudýrkun sem ég hef séð á íslenskri hljómsveit í langan tíma. Enda eiga þeir það líklegast skilið fremur en flestar aðrar íslenskar hljómsveitir. Góðir, mjög góðir, tónleikar. Og ég hef margoft eytt 500 kalli í meiri vitleysu en þetta.
Og svo var það bara Akureyri morguninn eftir, ætli það sé samt ekki efni í nýtt bindi helgarsögunnar. Forvitnilegt væri samt að fá skoðanir þeirra sem lesa þessa síðu og urðu vitni að upphitunni fyrir Trabant á þessu rugli. Erum við Grettir einir um þessa skoðun eða er kannski loksins kominn tími til að e-r stigi fram fyrir skjöldu og hrópaði "En hann er ekki í neinum fötum", líkt og H.C. Andersen skrifaði á sínum tíma?
Föstudagur:
Matarboð. Þakka Gunna Jó gott boð. Ekkert sem nokkur manneskja sem var ekki á svæðinu nennir að lesa um þannig að ég ætla að sleppa því að skrifa um það.
Afmæli hjá Hauki Abbador. Ekkert heldur sem nokkur nennir að lesa um sem ekki var á svæðinu.
Tónleikar. Loksins e-ð sem gaman er að lesa. Ég og Grettir ákváðum að skella okkur á útgáfutónleika hinnar kynngimögnuðu hljómsveitar Trabant á Nasa, enda kostaði miðinn skitnar 500 krónur í forsölu. Eins og venja er var upphitunarhljómsveit og eftir því sem mér skildist var hér ný stúlknahljómsveit á ferð. Ég og Grettir mættum á svæðið 23:30 og hlógum að þessu þangað til að Trabant byrjuðu e-ð eftir miðnætti. Þvílíku og öðru eins rusli hef ég sjaldan orðið vitni að. Fyrir þá sem misstu af þessu, sem ég reikna með að hafi verið blessunarlega margir, voru þetta s.s. þrjár stelpur uppi á sviði og ein iBook fartölva. Fúttið fólst s.s. í því að tækninördið í þríeykinu gekk að tölvunni að loknu hverju lagi og setti á næsta takt sem flestir hefðu getað búið til í Fruity Loops tónlistarforritinu stórskemmtilega á innan við fimm mínútum. Og svo voru þær þrjár uppi á sviði að öskra og stynja í hljóðnema og dilla sér við. Dilla er úrdáttur, réttara væri að segja að þær hefðu dansað uppi á sviði dansa eftir sömu höfunda og samið hafa fyrir J. Lo og Britney Spears. Þrautæfðar hreyfingar juku enn á fáránleikann á þessu öllu saman og til að toppa allt saman voru þær voðallega artí-fartí málaðar. Og allavega ein með hárkollu. Þvílíku og öðru eins ripoffi á Peaches og allt til Velvet Underground hafði ég heldur aldrei orðið vitni að. Besta lýsingin á þessu var e.t.v. artí-fartí Nylon. Óbjóður. Nema hvað, til að toppa þetta allt saman virtumst við Grettir vera þeir einu sem sáu í gegnum þessi nýju föt keisarans. Allt artí-fartí lið bæjarins (og að sjálfssögðu fleiri) var mætt á svæðið og það kunni sko að meta þessa frábæru hljómsveit. Gagnrýnin í lágmarki, blekkingin í hámarki. Hörmung og smán. Hið eina sem sefjaði reiðina var vissan um það að við vissum betur og gátum hlegið að þeim. Og alveg rosalega er ég viss um að Sirkus var mannlaus eða jafnvel lokaður á meðan að á tónleikunum stóð...
En jæja, eftir að þær tóku lokalagið sem við höfðum svo lengi beðið eftir, ekki vegna þess að við vorum spenntir að heyra lagið sjálft tók við biðin eftir Trabant. Þar sá ég líklegast mestu rokkstjörnudýrkun sem ég hef séð á íslenskri hljómsveit í langan tíma. Enda eiga þeir það líklegast skilið fremur en flestar aðrar íslenskar hljómsveitir. Góðir, mjög góðir, tónleikar. Og ég hef margoft eytt 500 kalli í meiri vitleysu en þetta.
Og svo var það bara Akureyri morguninn eftir, ætli það sé samt ekki efni í nýtt bindi helgarsögunnar. Forvitnilegt væri samt að fá skoðanir þeirra sem lesa þessa síðu og urðu vitni að upphitunni fyrir Trabant á þessu rugli. Erum við Grettir einir um þessa skoðun eða er kannski loksins kominn tími til að e-r stigi fram fyrir skjöldu og hrópaði "En hann er ekki í neinum fötum", líkt og H.C. Andersen skrifaði á sínum tíma?
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)
